Święto Patrona naszej parafii

W dniu 4 marca przypada liturgiczne święto św. Kazimierza Królewicza, patrona naszej parafii. Kim był, kiedy żył i czym zasłużył sobie na wyniesienie na ołtarze?

kazimierz

Kazimierz urodził się 3 października 1458 r. w Krakowie na Wawelu. Był drugim z kolei spośród sześciu synów Kazimierza Jagiellończyka. Jego matką była Elżbieta, córka cesarza Niemiec, Albrechta II. Kazimierz łączył życie religijne, wręcz kontemplacyjne, z działalnością polityczną.

Stawiany jest jako wzór konsekwencji w realizowaniu postanowień oraz miłosierdzia wobec potrzebujących i cierpiących. Mówił bowiem o sobie, że „królewicz nie może nic przystojniejszego czynić, jak w ubogich służyć samemu Chrystusowi”. Jego relikwie spoczywają w wileńskiej katedrze, a uroczystość ku jego czci obchodzona jest na Litwie jako święto państwowe.

Młody królewicz miał w Krakowie wybitnych wychowawców: św. Jana Kantego, Jana Długosza i Filipa Kallimacha. Wiele czasu poświęcał na modlitwę. Chętnie przebywał wśród ubogich dzieląc się swoimi dobrami. Powszechnie podziwiano jego mądrość i dojrzałość. Jan Długosz napisał o nim, że „był młodzieńcem szlachetnym, rzadkich zdolności, godnego pamięci rozumu”. W wieku 13 lat wyruszył na Węgry, by przyjąć tamtejszą koronę królewską. Wyprawa jednak zakończyła się niepowodzeniem i powrotem królewicza do kraju. W latach 1481-1483, podczas pobytu króla na Litwie, Kazimierz jako namiestnik rządził Królestwem Polskim. Już wtedy odznaczał się sprawiedliwością i troską o ubogich, dbał także o bezpieczeństwo zewnętrzne i wewnętrzne kraju. Natomiast na Litwie zyskał sobie wśród ludności wdzięczność i popularność za troskę o potrzeby mieszkańców, zwłaszcza biednych i pokrzywdzonych.

Jego życie duchowe rozwijało się pod wpływem duchowości franciszkańskiej akcentującej ascezę, ale specyfiką pobożności św. Kazimierza była wielogodzinna adoracja Najświętszego Sakramentu i kontemplacja męki i śmierci Jezusa Chrystusa. Naśladowanie Chrystusa uznawał za najważniejszą sprawę swojego życia. Miłość bliźniego pojmował w duchu św. Franciszka jako ofiarną służbę. Praktykował też liczne formy ascezy, jak noszenie włosiennicy i skromnego stroju, spanie na podłodze i długie posty, unikał rozrywek i wypoczynku, gardził stanowiskami i zaszczytami. Mimo to, łącząc z życiem kontemplacyjnym działalność polityczną, brał udział w różnych zjazdach i naradach, towarzysząc ojcu w ważnych sprawach państwowych. Tym samym sposobił się do objęcia władzy w Rzeczypospolitej. Jednak jego przygotowanie do przejęcia rządów w Polsce przerwała śmiertelna choroba – gruźlica.

Św. Kazimierz zmarł w Grodnie 4 marca 1484 roku, mając zaledwie 26 lat. Pochowano go w katedrze wileńskiej, w kaplicy Najświętszej Maryi Panny, która od tej pory stała się miejscem pielgrzymek. W 1518 król Zygmunt I Stary, rodzony brat Kazimierza, wysłał przez prymasa do Rzymu prośbę o kanonizację królewicza. Leon X na początku 1520 r. wysłał w tej sprawie do Polski swojego legata. Ten, ujęty kultem, jaki tu zastał, sam ułożył ku czci Kazimierza łaciński hymn i napisał jego żywot. Na podstawie zeznań legata Leon X w 1521 r. wydał bullę kanonizacyjną i wręczył ją przebywającemu wówczas w Rzymie biskupowi płockiemu, Erazmowi Ciołkowi. Ten jednak zmarł jeszcze we Włoszech i wszystkie jego dokumenty w 1522 r. zaginęły. Król Zygmunt III wznowił więc starania, uwieńczone nową bullą wydaną przez Klemensa VIII 7 listopada 1602 r. w oparciu o poprzedni dokument Leona X, którego kopia zachowała się w watykańskim archiwum.

Kiedy w 1602 r. z okazji kanonizacji otwarto grób Kazimierza, jego ciało znaleziono nienaruszone mimo bardzo dużej wilgotności grobowca. Przy głowie Kazimierza zachował się tekst hymnu ku czci Maryi Omni die dic Mariae(Dnia każdego sław Maryję), którego autorstwo przypisuje się św. Bernardowi (+ 1153). Wydaje się prawdopodobne, że Kazimierz złożył ślub dozgonnej czystości.

Uroczystości kanonizacyjne odbyły się w 1604 r. w katedrze wileńskiej. W 1636 r. przeniesiono uroczyście relikwie Kazimierza do nowej kaplicy, ufundowanej przez Zygmunta III i Władysława IV. W 1953 r. przeniesiono je z katedry wileńskiej do kościoła świętych Piotra i Pawła. Obecnie czczony jest ponownie w katedrze.

Św. Kazimierz jest patronem Polski i Litwy. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości w 1991 roku uroczystościom ku czci św. Kazimierza nadano rangę święta państwowego. Corocznie w jego święto w Wilnie organizowane są odpusty i jarmarki zwane kaziukami. W 1948 r. w Rzymie powstało Kolegium Litewskie pod wezwaniem św. Kazimierza. W tym samym roku Pius XII ogłosił św. Kazimierza głównym patronem młodzieży litewskiej. W 1960 r. Kawalerowie Maltańscy obrali św. Kazimierza za swojego głównego patrona; otrzymali wówczas część relikwii Świętego.

kaz_ikona

(zdjęcie: www.onsowicz.netgaleria.pl)

W ikonografii atrybutem Świętego jest mitra książęca. Przedstawiany także ze zwojem w dłoni, na którym są słowa łacińskiego hymnu Omni die dic Mariae - ku czci Matki Bożej, do której św. Kazimierz miał wielkie nabożeństwo. Często przedstawia się go w stroju książęcym z lilią w ręku lub klęczącego nocą przed drzwiami katedry – dla podkreślenia jego gorącego nabożeństwa do Najświętszego Sakramentu.

Zapraszamy na nabożeństwa wielkopostne

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej

dk

Piątek – godz. 8.30 i 18.00 (w łączności z Mszą świętą)

Droga Krzyżowa dla dzieci – piątek, godz. 17.00

 

Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym

Pieta

Niedziela, godz. 17.00

Jutrznia

wp

Dni powszednie, godz. 7.00

Plan Wielkopostnych Rekolekcji Parafialnych

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE

w parafii pw. św. Kazimierza w Gdańsku

01– 04.03. 2015 r.

ks. dr Jarosław Rodzik SAC

NIEDZIELA 01.03.

Msza św. z nauką rekolekcyjną:

7.00., 9.00., 10.30., 12.00., 13.30. i 18.00. oraz 10.00. i 12.00. /dolny kościół/

/Słowo dla dzieci przed rozesłaniem/

PONIEDZIAŁEK 02.03.

 8.30. msza św. z nauką rekolekcyjną

10.00. nauka rekolekcyjna – „O” oraz kl. I – III /dolny kościół/

11.00. nauka rekolekcyjna – kl. IV – VI /dolny kościół/

16.00. nauka rekolekcyjna – gimnazjum /dolny kościół/

18.00. msza św. z nauką rekolekcyjną

20.00. msza św. z nauka rekolekcyjną /z udziałem młodzieży ponadgimnazjalnej i studentów/

 

WTOREK 03.03.

8.30. msza św. z nauką rekolekcyjną

10.00. nauka rekolekcyjna – „O” oraz kl. I – III /dolny kościół/

11.00. nauka rekolekcyjna – kl. IV – VI /dolny kościół/

16.00. nauka rekolekcyjna – gimnazjum /dolny kościół/

18.00. msza św. z nauką rekolekcyjną

20.00. msza św. z nauka rekolekcyjną /z udziałem młodzieży ponadgimnazjalnej i studentów/

 

ŚRODA 04.03. – zakończenie rekolekcji /wszystkie msze św. w górnym kościele/

8.30. msza św. z nauką rekolekcyjną

10.00. Nabożeństwo Słowa - „O” oraz kl. I – III

11.00. msza św. z nauką rekolekcyjną – kl. IV – VI

16.00. msza św. z nauką rekolekcyjną – gimnazjum

18.00. msza św. z nauką rekolekcyjną

20.00. msza św. z nauka rekolekcyjną /z udziałem młodzieży ponadgimnazjalnej i studentów/

 

Okazja do spowiedzi:

od poniedziałku do środy od 17.30. oraz przed każda mszą św.

 

Ś. P. Ksiądz Wikariusz Marek Rybicki

RybickiMarek

Urodził się dnia 13 sierpnia 1964 roku w Gdyni jako syn Eligiusza i Barbary zd. Pawlak. Łaskę chrztu świętego otrzymał 30 sierpnia 1964 r. w parafii pw. N.M.P. Wspomożenia Wiernych w Rumii.

Marek Rybicki w 1971 roku rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej nr 4 w Rumii, którą ukończył w 1979 roku. W 1979 roku wraz z całą swoją rodziną przeprowadził się do Gdyni-Orłowa. W latach 1979–1983 kontynuował naukę w Liceum Zawodowym Nr 1 przy Centrum Kształcenia Ustawicznego Mechaników i Elektryków w Gdańsku, gdzie także zdał egzamin dojrzałości.

Po zdaniu egzaminu dojrzałości w latach 1983–1989 śp. Marek Rybicki odbywał studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenia kapłańskie ks. Marek Rybicki przyjął z rąk J. E. Biskupa Chełmińskiego Mariana Przykuckiego w dniu 14 maja 1989 roku w Pelplinie.

W Diecezji Chełmińskiej a następnie w Archidiecezji Gdańskiej pracował jako wikariusz i katecheta w parafiach:

- od 01 lipca 1989 r. do 01 lipca 1990 r. w parafii pw. św. Marcina w Sierakowicach;

- od 01 lipca 1990 r. do 01 lipca 1991 r. w parafii pw. św. Mikołaja w Grudziądzu;

- od 01 lipca 1991 r. do 24 czerwca 1994 r. w parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Gdyni Obłużu;

- od 24 czerwca 1994 r. do 26 czerwca 1999 r. w parafii pw. św. Ignacego Loyoli w Gdańsku Oruni;

- od 26 czerwca 1999 r. do 28 czerwca 2003 r. w parafii pw. św. Jana Chrzciciela i św. Alberta Chmielowskiego w Gdyni Chyloni;

- od 28 czerwca 2003 r. do 01 sierpnia 2006 r. w parafii pw. św. Franciszka Ksawerego w Przywidzu;

- od 01 sierpnia 2006 r. do 01 lipca 2009 r. w parafii pw. św. Faustyny Kowalskiej w Pucku;

- od 01 lipca 2009 r. do 01 lipca 2014 r. w parafii pw. św. Józefa w Gdyni Leszczynkach;

- od 01 lipca 2014 r. w parafii pw. św. Kazimierza Królewicza w Gdańsku Zaspie.

Ksiądz Marek Rybicki zmarł w godzinach przedpołudniowych w szpitalu, 16 lutego 2015 roku, na skutek udaru mózgu.

Polecamy śp. księdza Marka Rybickiego Dobremu i Miłosiernemu Bogu i prosimy, aby zmarły kapłan, który całe życie oddał w służbie budowania Królestwa Bożego w sercach ludzkich, mógł na wieki cieszyć się udziałem we wspólnocie świętych w niebie.

R. i P.

 Nekrolog-symbol

Parafia p.w. Św. Kazimierza Królewicza w Gdańsku Zaspie © 2014 Frontier Theme